Mieści się przy wschodnim ujściu Przesmyku Korynckiego do Morza Egejskiego, w bliskim sąsiedztwie stolicy Grecji, Aten. Do położonego na jej wodach archipelagu Wysp Sarońskich wliczamy między innymi Eginę, Angistri, Hydrę, Poros i Salamis. Graniczy z Zatoką Argolidzką, przez co w różnych źródłach można odnaleźć różne podziały i definicje ich granic.
Akwen jest o tyle łatwy do żeglugi, że zawsze na horyzoncie możemy dostrzec jakąś przystań, przez co przy niespodziewanym załamaniu pogody można łatwo znaleźć schronienie.

Oferuje żeglarzom fantastyczne, urozmaicone krajobrazy i dobre osłonięcie od wiatru. Najbardziej rekomendowanym okresem do wybrania się w tamte rejony jest lipiec i sierpień; podczas tych miesięcy unikniemy silnych wiatrów. Jest to bardzo ciekawa wizualnie trasa, a przy tym wygodna dla osób rozpoczynających wyprawę z Grecji, ponieważ do Aten można dolecieć bezpośrednio z wielu miast Polski w niskiej cenie, nawet w trakcie sezonu. Większość jachtów rozpoczyna podróż z bardzo popularnej mariny Alimos (Kalamaki), która położona jest blisko miasta i łatwo można do niej dotrzeć przy pomocy komunikacji miejskiej. Znajdziemy w niej wszystkie potrzebne udogodnienia, kawiarnie, samochody należące do supermarketów, gdzie można zaopatrzyć się w prowiant, a na jej terenie znajduje się nawet klub nocny.

Egina

Głównym ośrodkiem turystycznym jest położone na północnym zachodzie wyspy miasto o tej samej nazwie, w którym znajdziemy malowniczy port, popularny wśród wszystkich goszczących na Eginie. Jest dobrze osłonięty, należy jednak uważać na kołysanie wywoływane przez południowe wiatry. Na miejscu dostępne jest tam paliwo i woda, i chociaż potrafi brakować tam miejsc, możliwe jest zacumowanie przy innej łodzi. Jachty najczęściej zatrzymują się przy wewnętrznej stronie falochronu lub przy kei miejskiej.

Oprócz tego, przystań można odnaleźć w kotwicowiskach na południu wyspy, w pobliżu których z łatwością zrelaksujemy się na piaszczystych plażach.

Miejscem, o którym również warto wspomnieć jest Perdika, położona w odległości mniej więcej 9 kilometrów od Eginy. W tej maleńkiej rybackiej wiosce można zatrzymać się przy nabrzeżu, należy jednak pamiętać, że tamtejsze dno nie przekracza głębokości dwóch metrów. W przypadku braku miejsca przy kei, można zakotwiczyć na terenie portu. Na wschodnim brzegu wyspy postój oferuje miasteczko Aghia Marina, chociaż bezpiecznie można tam zatrzymać się na kotwicy w zatoce tylko przy sprzyjającej pogodzie.

Naprzeciwko Perdiki, nie dalej niż trzy mile morskie leży wysepka Moni, pokryta bujną, zieloną roślinnością i kryjąca liczne zatoczki – może okazać się dobrym miejscem na chwilę wytchnienia dla fanów natury, jest bowiem niezamieszkała i przez to niezwykle spokojna. Na zachód od Eginy odnajdziemy także wyspę Angistri, gdzie można zatrzymać się w niewielkiej przystani na jej zachodzie; oczywiście dopiero po odwiedzeniu leżących po przeciwległej stronie zatoczek z krystalicznie czystą wodą.

Methana

Półwysep położony na południe od Eginy, w północnowschodniej części Peloponezu. Jest wygasłym wulkanem, a jego terenie występuje ponad 30 kraterów; aktywność sejsmiczna nie została jednak odnotowana od przeszło 300 lat.

Główną atrakcją tego miejsca są popularne źródła siarkowe, pełniące funkcję uzdrowisk. Można skorzystać z dobrodziejstw nasyconej wody przy wejściu do portu jachtowego, po jego lewej stronie. W samym porcie jest dosyć tłoczno w sezonie, ale łatwiej znaleźć tam miejsce postojowe niż na Eginie. Samo odnalezienie wejścia może wydać się dosyć kłopotliwe; jest położone po południowej stronie miasta, za zalesionymi wzniesieniami. Na Methanie funkcjonuje również port promowy, gdzie jachty także mogą się zatrzymywać. W każdej przystani dostępna jest woda i prąd, do portu jachtowego paliwo dowożone jest cysternami.

 

Epidaurus

Zatoka położona na południowy wschód od Angistri, dobrze osłonięta od wiatru. Konieczny punkt na trasie żeglugi dla osób zainteresowanych grecką historią i sztuką – w odległości ok. 35 kilometrów od wioski rybackiej Palaia Epidaurus znajduje się najlepiej zachowany grecki teatr, zbudowany ok. 300 lat p.n.e. przez Polikleta Młodszego. Żeby zapuścić się w głąb lądu, jacht można zacumować przy nabrzeżu lub zakotwiczyć nieopodal plaży.

Poros

Traktowana jako całość, topograficznie składa się z dwóch części – wysp Sferia (południowa) i Kalavria. Pierwsza z nich pokryta jest licznymi dolinami i potokami, podczas gdy na drugiej rozciąga się imponujący łańcuch górski.

Sferia oddzielona jest od Peloponezu zaledwie 200 metrowym kanałem. Poros może pochwalić się dobrą infrastrukturą i rozwiniętą siecią dróg, przez co jest jedną z najbardziej popularnych wśród turystów wysp w tym rejonie. Główne miasto, Poros, jest bardzo urokliwą miejscowością położoną w otoczeniu stromych szczytów, na których mieszkańcy wybudowali kolorowe domki, tworząc krajobraz rodem z pocztówek.

Można zacumować tam praktycznie wzdłuż całego nabrzeża, jednak jeśli chcemy uzupełnić wodę, należy kierować się ku północnej stronie miasta. W okolicy Poros nie jest trudno o miejsce na postój –  Sferię otaczają liczne kotwicowiska, zachodnia strona Kalavrii również nie pozostaje w tyle. Plusem przy zatrzymywaniu się w cieśninie oddzielającej Sferię od Peloponezu jest dobre osłonięcie od wiatru niezależnie od kierunku; jeśli planujemy postój na samym półwyspie, można zacumować w zatoce, która będzie wygodną bazą wypadową na zwiedzanie lądu.

Hydra

Położona na południe od Półwyspu Argolidzkiego wyspa, znana z dobrze zachowanej architektury pochodzącej głównie  sprzed XIX wieku. Co ciekawe, na wyspie obowiązuje ścisły zakaz korzystania z pojazdów mechanicznych, włącznie z rowerami. Nieliczne drogi na wyspie używane są tylko przez karetki i ewentualnie pojazdy gospodarcze. W trakcie sezonu znalezienie miejsca dla jachtu może być trudne. Wyspa nie została do dziś przystosowana do turystyki masowej, dlatego też większość miejsc noclegowych oferowana jest przez niewielkie, prywatne pensjonaty. Jeśli nie uda się zacumować w samej Hydrze, można spróbować szczęścia w zatoce Mandraki, gdzie można zakotwiczyć w pobliżu malowniczej plaży.

Po pokonaniu cieśniny oddzielającej Hydrę od półwyspu, na Peloponezie można zatrzymać się przy miejscowości Ermioni, gdzie można stanąć w głównym porcie, w zatoce Kastri, albo w zatoce Kapari.  W okolicy znajduje się dużo pomniejszych wysepek, oferujących przyjemne kotwicowiska.

 

Najpopularniejszą trasą po tym regionie jest żegluga po Zatoce Sarońskiej, a następnie płynne kontynuowanie podróży po wodach przenikającej się z nią Zatoką Argolidzką, o której opowiemy już w następnym poście.

Masz pytania? Nie wiesz jak wyczarterować jacht? Potrzebujesz pomocy? Napisz, a na pewno Ci doradzimy:)!

Twój email

Twój telefon

Temat

Twoja wiadomość